Na każdy rok szkolny w szkole opracowywany jest Plan Pracy Szkoły obejmujący różnorakie działania związane z szeroko rozumianą pracy szkoły. Jest on kompatybilny z kierunkami polityki oświatowej ustalonymi na dany rok szkolny przez MEN, wnioskami do pracy opracowanymi na podstawie przeprowadzonych badań i analiz oraz potrzebami szkoły w zakresie edukacji, wychowania, opieki. 

Plan Pracy Szkoły, 2026/2027:

Podniesienie jakości nauczania, 2026/2027:

Kierunki realizacji polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2026/2027

1. Wspieranie przedszkoli i szkół we wdrażaniu zmian wynikających z Reformy26. Kompas Jutra, ukierunkowanych na tworzenie szkoły wymagającej, wspierającej i przyjaznej rozwojowi ucznia.

Szkoła ma przestać być instytucją wyłącznie transmisyjną, a stać się miejscem przyjaznym i wspierającym, które stawia na interdyscyplinarność, współpracę w zespołach oraz pracę metodą projektową (w tym tygodnie projektowe). Nauczyciele muszą odejść od sztywnego wtłaczania wiedzy na rzecz rozwijania kompetencji przyszłości.

Szkoła miejscem budowania odporności społecznej – kształtowanie postaw patriotycznych, obywatelskich i prospołecznych oraz odpowiedzialności za bezpieczeństwo własne i innych.

W obliczu napięć zewnętrznych i polaryzacji społecznej akcent kładzie się na budowanie wspólnoty, empatii, przeciwdziałanie przemocy rówieśniczej oraz branie odpowiedzialności za bezpieczeństwo własne i grupy.

Edukacja zdrowotna w szkole – promowanie zdrowego stylu życia, aktywności ruchowej oraz przygotowanie uczniów do odpowiedzialnych zachowań prozdrowotnych i udzielania pierwszej pomocy.

Priorytet ten wiąże się z rosnącymi kryzysami psychicznymi dzieci i młodzieży. Szkoła ma obowiązek wczesnego rozpoznawania potrzeb uczniów, reagowania na uzależnienia behawioralne oraz bliskiej współpracy z rodzicami jako partnerami w wychowaniu.

Promowanie higieny cyfrowej i aktywności off-line. Rozwijanie umiejętności bezpiecznego poruszania się w sieci i krytycznego myślenia, w tym odpowiedzialnego korzystania ze sztucznej inteligencji, a także korzystania z funkcjonalności i zasobów Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej.

Oświata reaguje na dominację smartfonów i algorytmów. Szkoły mają nie tylko zakazywać lub ograniczać ekrany, ale uczyć dzieci krytycznej analizy narzędzi AI, weryfikacji faktów (fact-checking) i dbania o relacje oraz aktywność w świecie rzeczywistym.

Fact-checking to proces weryfikacji faktów i sprawdzania wiarygodności informacji. Polega na konfrontowaniu publicznych wypowiedzi, artykułów, postów w mediach społecznościowych czy memów z wiarygodnymi, niezależnymi źródłami danych (np. dokumentami, statystykami urzędowymi, badaniami naukowymi). Jego głównym celem jest wykrywanie kłamstw, manipulacji oraz fake newsów (fałszywych wiadomości).

Rozpoznawanie potrzeb dzieci i młodzieży z wykorzystaniem oceny funkcjonowania w środowisku przedszkolnym i szkolnym. Wspieranie przedszkoli i szkół w zakresie współpracy z rodzicami w procesie edukacji, pomocy psychologiczno - pedagogicznej i wychowania w celu zapewnienia spójności i skuteczności wsparcia udzielanego każdemu dziecku.

Ten punkt polityki oświatowej to bezpośrednia odpowiedź na rosnącą liczbę kryzysów psychicznych wśród dzieci i młodzieży oraz na potrzebę unowocześnienia systemu pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Przenosi on ciężar z tradycyjnego diagnozowania medycznego (szukania „defektu” u dziecka) na ocenę jego realnego funkcjonowania w grupie rówieśniczej i na lekcji.

Profilaktyka uzależnień behawioralnych i przeciwdziałanie przemocy rówieśniczej. Wspieranie zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży oraz udzielanie pomocy w kryzysach psychicznych.

Ten punkt polityki oświatowej to bezpośrednia odpowiedź na największe wyzwania cywilizacyjne i społeczne, z jakimi mierzą się dziś współczesne szkoły. Łączy on w jedną całość profilaktykę uzależnień od technologii, walkę z agresją rówieśniczą oraz systemowe ratowanie zdrowia psychicznego uczniów.

Wspieranie podejmowania świadomych decyzji edukacyjno-zawodowych, ze szczególnym uwzględnieniem doradztwa zawodowego i promocji kształcenia zawodowego. Upowszechnienie nowej oferty kształcenia zawodowego wypracowanej z branżami.

Ten punkt polityki oświatowej kładzie nacisk na radykalne dostosowanie edukacji do realiów współczesnego, dynamicznie zmieniającego się rynku pracy. Ministerstwo redefiniuje rolę doradztwa zawodowego, odchodząc od teoretycznych testów predyspozycji na rzecz praktycznego doświadczania zawodów i ścisłej współpracy z biznesem.

Wspieranie ciekawości i aktywności poznawczej uczniów poprzez promowanie kształcenia interdyscyplinarnego i pracy projektowej oraz wykorzystywanie oceniania kształtującego i informacji zwrotnej w pracy z uczniem.

Ten punkt polityki oświatowej uderza w fundamenty tradycyjnej, „podawczej” szkoły (tzw. pruskiego modelu edukacji). Ministerstwo wyraźnie nakazuje odejście od pamięciowego opanowywania encyklopedycznej wiedzy na rzecz rozwijania u uczniów kompetencji kluczowych. Narzędziami do osiągnięcia tego celu mają być nowoczesne metody dydaktyczne oraz zmiana filozofii oceniania.